Van kerkkoor tot Brinkzangers

In 2019 was het negentig jaar geleden dat het koor De Brinkzangers werd opgericht. Dat is op 9 november 2019 gevierd met een groot feest voor koorleden en partners. Maar ook voor Norg, waar het koor al zo lang zingt, was er een uniek cadeau: het eerste Zangfietspad in Noord-Nederland. Een mooi gebaar van een supervitale 90-jarige die midden in het leven staat. Hoe zag haar leven eruit?

In 1926 of 1927 ging het kerkkoor op reis naar Schiermonnikoog. Bovenste rij v.l.n.r.: R. Uiterwijk, H. Wieland, J. Wieland, H. Renkema, J. Woudstra, M. Keun, H. Hagmolen, T. Been, H. ter Veld. Middelste rij v.l.n.r.: A. van Esch, M. Hartlief, L. Stevens, J. Ritsema, A. Gelling, A. Hagting, R. Soegies. Zitten v.l.n.r.: J.H. Wieland, G. Slagmolen, R. Timmer-Boer, A. Nijlunsing-Uiterwijk, H. Warmolts, L. Nijboer, F. Van Veen, T. Hagting, R. Venekamp, J. Baving-Hartlief.

Kerkkoor Norg

Op 12 november 1929 richtte Dominee Witkop van de Margarethakerk een kerkkoor op. Het koor telde direct al 29 leden. De eerste repetitie werd gehouden op 19 november in de Consistoriekamer. Al gauw werden de repetities in de school gehouden, die vlak voor de kerk stond. De jaarvergaderingen werden elk jaar in een ander etablissement in Norg gehouden, waarmee de Norger uitbaters allemaal gelijkelijk beloond werden met de inkomsten.

Uit de verslagen blijkt dat het koor vanaf het begin al een actieve vereniging was. Er werd elk jaar een uitvoering gehouden in de kerk, waarbij de zang werd afgewisseld met toneelspel en ‘enige voordrachten’. Ook deed men elk jaar mee aan de Zangersfeesten die werden georganiseerd door de Bond van Koren. Bovendien werden er reisjes georganiseerd, zoals in 1926 naar Schiermonnikoog (zie foto).

Gemengde Zangvereniging Norg

In 1946 werd het Kerkkoor Norg omgedoopt tot Gemengde Zangvereniging Norg. In die naoorlogse periode was het sociale aspect van het koor heel belangrijk. Er was een Reisclub en een Fietsclub binnen de vereniging die tochtjes organiseerden. Zo ging de vereniging in 1961 met z’n allen naar Aalsmeer en een paar jaar later bezocht men Kasteel Twickel. Berucht is het reisje van 1953 naar de Afsluitdijk, waarbij koorlid Jan Venekamp werd aangereden door een auto toen hij de weg wilde oversteken. Gelukkig kwam hij er met een dubbele beenbreuk en een hersenschudding van af.

In 1972 was er een kritische situatie in het koor: het ledental liep zorgwekkend terug en het bestuur vroeg zich af hoe dat kon worden opgelost. Als geluk bij een ongeluk kampte ‘Vriendschap door de Zang’ in Westerveld met hetzelfde probleem en van daaruit kwamen zes leden naar Norg toe. Eén van die leden was Wim Wiekema, die nu nog steeds bij De Brinkzangers zingt. Hij vertelt hoe dat ging: “Onze dirigent [van Vriendschap door de Zang, red.] had ook een koor in Veenhuizen, en daar wilde hij ons naartoe hebben. Maar dat wilden we niet, want die vonden we ‘kakst’ (eigenwijs). Toen zijn we met zes man naar de Gemengde Zang in Norg gegaan. Die waren maar wat blij met ons.”

Ook Wim Wiekema hielp enthousiast mee in de vereniging, vertelt hij: “Om wat geld bij te verdienen, verkochten we elk jaar met Oud & Nieuw oliebollen. Dat liep hartstikke goed, dus toen wilde Bakkerij Van Esch wel meedoen. Dan zouden zij bakken en konden wij samen met Gomos de oliebollen verkopen.” Het bestuur van de Gemengde Zang vond dat niet zo’n goed idee en besloot zich meer te richten op het plukken van appels. Dat hield in dat de leden in een bus naar een boomgaard reden, daar dagen achtereen hielpen met appels plukken en die mochten verkopen. Ook hier heeft Wim aan mee gedaan: “In het begin reden we met een clubje naar Kollumerpomp om appels te plukken. Maar we zijn al vrij snel naar de Noordoostpolder overgestapt. Fokke Brouwer, die toen voorzitter was, reed de vrachtwagen. Toen hij het niet meer kon, heb ik het van hem overgenomen. Ik had zelf geen vrachtwagen, maar ik kon van een veeboer een wagen lenen waar kalveren in vervoerd werden. Als ik die op vrijdagmiddag schoonmaakte, mocht ik hem gratis gebruiken. Stond ik vrijdags urenlang die wagen uit te mesten! Later hebben we een vrachtwagen bij Kregel gehuurd. Dat hebben we lang gedaan.” Tot 2018 werden er nog steeds appelacties gehouden. Alleen werd er toen al lang niet meer zelf geplukt.

In 1974 was er opnieuw een crisis in het bestuur. De dirigente, mevrouw Hulsebos, nam op staande voet ontslag omdat het bestuur de repetitieavond wilde verhuizen van de vrijdag naar de woensdag. Men stond met de handen in het haar, want op het programma stond een jubileumvoorstelling en het Zangersfeest. In wanhoop richtte men zich op Jos Janssen van Muziekvereniging De Vooruitgang. Hij nam het dirigeerstokje over en is dirigent gebleven tot 2007. In die jaren is de vereniging enorm gegroeid en op het hoogtepunt telde de vereniging tegen de tachtig leden. In 2007 werd Corien Kronemeijer dirigent van het koor, en zij doet dat nog steeds naar alle tevredenheid.

De Brinkzangers

In 2011 vond men de naam Gemengde Zangvereniging Norg niet meer van deze tijd en werd democratisch besloten tot een nieuwe naam: De Brinkzangers. In 2019 werd deze naam voorzien van een nieuw, modern logo. Ook andere overblijfsels uit de jaren zestig en zeventig zijn in de loop van de jaren ter ziele gegaan: er zijn geen oliebollen- en appelacties meer en ook de fietstochtjes behoren tot het verleden. Maar wel wordt er nog steeds elk jaar een gezellig uitje georganiseerd en ook wordt er nog steeds langdurig nagepraat in de Brinkhof op de woensdagavond. Inmiddels heeft het koor al jaren rond de vijftig leden en treden we regelmatig op. Ook is het koor ook te zien op festivals in de omgeving. Deze negentigjarige is met haar tijd mee gegaan en staat met beide benen in het moderne leven.